Καρκίνος του Παχέος Εντέρου
O καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο πιο συχνός τύπος καρκίνου παγκοσμίως, ακολουθώντας τον καρκίνο του μαστού και του πνεύμονα, ενώ είναι ο δεύτερος πιο θανατηφόρος.
Συγκεκριμένα, κάθε χρόνο καταγράφονται περίπου 2 εκατομμύρια νέα περιστατικά διεθνώς, με τους θανάτους να ξεπερνούν τους 900.000. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου εμφανίζεται με σχετικά μεγαλύτερη συχνότητα στους άνδρες και έχει μια αυξητική τάση στον δυτικό κόσμο, με το αδενοκαρκίνωμα να είναι η πιο συχνή μορφή του.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, μέσα στα επόμενα 15 χρόνια τα νέα περιστατικά ανά έτος αναμένεται να φτάσουν τα 3,5 εκατομμύρια και οι θάνατοι περίπου το 1,5 εκατομμύριο (ποσοστό αύξησης άνω του 70%).
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου εμφανίζει αυξητική τάση και σε νεαρότερα άτομα (<50 ετών), με αύξηση των περιστατικών της τάξεως του 3%, ενώ συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο.
Η σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης
Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αποτελεσματική αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου
Η πενταετής επιβίωση σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η νόσος κατά τη διάγνωση:
• 90% σε στάδια Ι & ΙΙ (χωρίς διήθηση σε λεμφαδένες)
• 70% σε στάδιο ΙΙΙ (με διήθηση σε λεμφαδένες)
• 15% σε στάδιο ΙV (μεταστατικός)
Επιπλέον λόγω της μη συμμόρφωσης των ανθρώπων σε σχέση με τον προληπτικό έλεγχο, το μεγαλύτερο ποσοστό των περιστατικών (>60%) διαγιγνώσκονται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο (στάδια ΙΙΙ, ΙV), όπου η διαχείριση των ασθενών είναι δύσκολη και απαιτείται η χορήγηση χημειοθεραπείας.
Στον καρκίνο του μαστού, όπου η πλειοψηφία των γυναικών κάνουν ετησίως τον προληπτικό τους έλεγχο μέσω απεικονιστικών εξετάσεων, η διάγνωση σε ένα μεγάλο ποσοστό (>65%) γίνεται σε αρχικό στάδιο (Ι &ΙΙ, χωρίς διήθηση σε λεμφαδένες) αγγίζοντας την 5ετή επιβίωση κοντά στο 100%.
Αντίθετα στον καρκίνο του παχέος εντέρου ο προληπτικός έλεγχος, λόγω της μη συμμόρφωσης, πραγματοποιείται σε μονοψήφια ποσοστά και η διάγνωση συνήθως γίνεται στο στάδιο ΙΙΙ ή σε μεταστατικό στάδιο, όπου οι πιθανότητες ίασης και επιβίωσης λιγοστεύουν σημαντικά.
Συμπτώματα
Συνήθως ένας ασθενής με καρκίνο παχέος εντέρου θα επισκεφθεί τον γαστρεντερολόγο του για τη διενέργεια κολονοσκόπησης με καθυστέρηση 6 μηνών έως ενός έτους από την αρχική εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων. Αυτό οδηγεί στην καθυστερημένη διάγνωση της νόσου και δυστυχώς σε αρκετές περιπτώσεις σε προχωρημένο στάδιο.
Για αυτό το λόγο, θα πρέπει να γίνονται συχνά προληπτικές εξετάσεις.
Τα συμπτώματα που πρέπει να παρατηρούμε, είτε συνολικά, είτε μεμονωμένα, εμπεριέχουν: αιμορραγία από τον πρωκτό (αίμα στα κόπρανα), αλλαγές στα κόπρανα (συχνή διάρροια ή δυσκοιλιότητα, διαφορετική ποιότητα), αρκετά έντονη δυσφορία στην κοιλιακή χώρα, αδυναμία ή κούραση ή/και ξαφνική απώλεια βάρους.
Συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου
Συνήθως ένας ασθενής με καρκίνο παχέος εντέρου θα επισκεφθεί τον γαστρεντερολόγο του για τη διενέργεια ενδοσκόπησης με καθυστέρηση 6 μηνών έως ενός έτους από την αρχική εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων. Αυτό οδηγεί στην καθυστερημένη διάγνωση της νόσου και δυστυχώς σε αρκετές περιπτώσεις σε προχωρημένο στάδιο.
Για αυτό το λόγο, θα πρέπει να γίνονται συχνά προληπτικές εξετάσεις.
Τα συμπτώματα που πρέπει να παρατηρούμε, είτε συνολικά, είτε μεμονωμένα, εμπεριέχουν: αιμορραγία από τον πρωκτό (αίμα στα κόπρανα), αλλαγές στα κόπρανα (συχνή διάρροια ή δυσκοιλιότητα, διαφορετική ποιότητα), αρκετά έντονη δυσφορία στην κοιλιακή χώρα, αδυναμία ή κούραση ή/και ξαφνική απώλεια βάρους.
Αίτια που προκαλούν τον καρκίνο στο παχύ έντερο
Συχνά δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρα τα αίτια που προκαλούν καρκίνο στο παχύ έντερο. Οι πιο συνήθεις αίτιες είναι:
